Drie vormen dekken elke feed

Voor elk platform apart ontwerpen is niet nodig. Feedafbeeldingen komen overal neer op drie vormen, vierkant, hoog staand en schermvullend staand, plus een vierde, liggend, die vooral overleeft waar video woont.

Ontwerp één keer per vorm en de exportlijst wordt kort. De precieze pixelmaten veranderen af en toe; de vormen liggen al jaren vast.

Waarom werden feeds verticaal?

Omdat je een telefoon rechtop houdt, en een hogere afbeelding langer meer van het scherm vult terwijl de feed voorbijschuift. Dat is het hele mechanisme, en het verklaart elke maatwijziging van het afgelopen decennium.

Feeds kwamen voor afbeeldingen in de feed uit op een grens rond 4:5 in plaats van de volle schermhoogte, omdat een bericht dat het hele scherm vult niets zichtbaar laat erboven of eronder: geen afzender, geen bijschrift, geen gevoel dat er meer te scrollen is.

Schermvullend staand hoort bij de formaten die bedoeld zijn om het scherm te vullen: stories, reels en korte video. Daar is het hele scherm het doek, en de interface ligt bovenop het beeld in plaats van ernaast.

Liggend is niet zozeer verdwenen als teruggetrokken naar waar het hoort. Video die op een televisie of laptop wordt bekeken is nog steeds horizontaal, net als alles wat bedoeld is om in een pagina te staan in plaats van een telefoon te vullen, en daarom zijn een thumbnail en een feedafbeelding verschillende klussen, ook als ze hetzelfde tonen.

Wat is een veilig gebied?

Het deel van het kader waar niets overheen komt. Een schermvullend formaat heeft interface erbovenop, een profielregel bovenaan, bijschriften en knoppen onderaan, en wat je daar neerzet wordt afgedekt.

De verhoudingen zijn over platforms heen redelijk gelijk: houd boven- en onderkant van een staand kader vrij en behandel het midden als bruikbaar gebied. Tekst in die middenband overleeft elk platform zonder herontwerp.

Hetzelfde geldt voor de zijkanten bij formaten die worden bijgesneden in plaats van van balken voorzien. Een ontwerp dat van rand tot rand loopt, is een ontwerp dat zijn randen kwijtraakt.

Hoe verschillen carrousels?

Elke kaart moet dezelfde vorm hebben. Een carrousel neemt de verhouding van de eerste afbeelding en past die op alle toe, dus een set met vierkante en staande beelden wordt bijgesneden tot ze gelijk zijn, en die uitsnede keur jij niet goed.

Dat maakt eenvormigheid de eerste regel en doorlopendheid de kans. Een carrousel ontwerpen als één brede afbeelding die in kaarten wordt geknipt werkt goed, als de stukken precies zijn en er niets belangrijks op een naad staat.

De eerste kaart draagt het geheel. Het is de enige die gegarandeerd gezien wordt, dus hij moet op zichzelf net zo goed werken als als opening.

Waarom ziet dezelfde afbeelding er op twee platforms anders uit?

Andere compressie, andere kleurverwerking en andere uitsnedes. Elk platform codeert bij het uploaden opnieuw met eigen instellingen, dus het bestand dat bij de kijker aankomt is nooit het bestand dat jij verstuurde.

Kleur is het subtielere verschil. Een afbeelding in een brede kleurruimte die wordt getoond door iets dat een standaardruimte aanneemt, komt er vlak of overdreven verzadigd uit, en daarom voorkomt exporteren in de standaardruimte een soort probleem dat achteraf lastig te vinden is.

Scherpte lijdt het meest in vlakken en verlopen, waar de compressie de minste informatie heeft om mee te werken. Een verloopachtergrond die lokaal glad oogt, kan na het uploaden zichtbare banden krijgen.

Tekst is waar het verschil het eerst opvalt. Compressie werkt door het detail weg te gooien dat het oog het minst zal missen, en een harde rand tussen een letter en zijn achtergrond is precies zulk detail, en daarom oogt kleine tekst in een geüploade afbeelding wazig op een manier waarop dezelfde tekst in een bijschrift dat nooit doet.

Wat is het exporteren waard?

Eén vierkant, één hoog staand, één volledig staand en een liggende als er video bij komt. Dat dekt de feeds, en de verschillen tussen platforms binnen elke vorm zijn zo klein dat één export meerdere bestemmingen bedient.

Het origineel groter bewaren dan elke export is de andere helft. Platforms passen hun maten af en toe aan, en opnieuw exporteren vanaf een master kost een minuut, opnieuw fotograferen niet.

Exports naar hun vorm vernoemen in plaats van naar het platform maakt ze herbruikbaar. Een bestand dat ‘vierkant’ heet, overleeft een platform dat zijn formaten hernoemt; een bestand met de naam van een product niet.

Vragen die mensen stellen

Beïnvloedt de afbeeldingsgrootte het bereik? Niet direct. Het bepaalt of de afbeelding op een telefoon leesbaar is, en dat bepaalt of iemand blijft hangen.

Zet ik er een rand omheen om hem vierkant te krijgen? Dat werkt en het kost schermruimte. Een uitsnede die het onderwerp houdt is meestal beter.

Gebruiken stories en reels hetzelfde kader? Dezelfde verhouding, met andere interface erover. Post je op beide, controleer dan beide veilige gebieden.

En videothumbnails? Liggend voor liggende video, en de thumbnail is een aparte ontwerpklus, geen still uit de video.

Exporteer per vorm, niet per platform. De tabel met afbeeldingsformaten voor sociale media, voorlopig in het Engels, zet reels en carrousels, LinkedIn, X, TikTok, Pinterest en een WhatsApp-status in dezelfde tabel als Instagram-berichten, stories en Facebook-berichten, en dat is precies het punt, want de helft is dezelfde drie vormen onder andere namen; foto verkleinen doet de omzettingen vanuit één master.