Engels is een compacte taal en er eerst in ontwerpen is een valkuil. "Down payment" wordt "aanbetaling"; "Total interest" wordt "Gesamtzinsen"; een label dat netjes in zijn vakje paste, loopt nu door, wordt afgekapt, of duwt het invoerveld van een scherm van 375 pixels af. Duits loopt ruwweg 30% langer dan Engels; Nederlands zit er vlak achter.
De oplossing is niet korter vertalen. Ingekorte labels lezen als een formulier ingevuld door een robot, en de toon van deze site — droog, specifiek, door een mens geschreven — is het waard om in elke taal te bewaren.
Wat het echt overleeft
Drie gewoonten. Nergens tekstcontainers met vaste breedte: labels nemen de ruimte van hun inhoud en lay-outs plooien eromheen. Elke lay-out wordt gecontroleerd met de langste vertaling die we hebben, niet met het Engels. En getallen, datums en valuta worden opgemaakt door de locale-machinerie van de browser zelf — dezelfde code die $1,234.56 schrijft voor een Amerikaanse bezoeker schrijft € 1.234,56 voor een Nederlandse, decimale komma inbegrepen.
De praktijktest is bot: plak de Duitse labels in de hypotheekcalculator op 375 pixels en kijk wat er breekt. Als het antwoord niets is, is de lay-out af.